
Zelden nog zo enthousiast geweest over een nieuw sociaal netwerk. Geef nu toe, het lijkt moeilijk om tussen het brede aanbod van open en gesloten sociale netwerken nog met iets fonkelend nieuws te komen. En toch dus.
De Franse ondernemer Loic Le Meur lanceert Seesmic, een video micro blogging toepassing. Anders gezegd: een internetdienst die u toelaat korte boodschappen uit te wisselen en anderen te leren kennen, door de videomogelijkheden van uw computer te gebruiken. De dienst is nog niet geheel open voor het publiek, maar ondergetekende en een collega moesten niet lang wachten om toegang te krijgen.
Hoe werkt het? Voor een video-analfabeet als ik, verrassend simpel. Net zoals bij de tekst micro blogging toepassing Twitter bijvoorbeeld kan u een andere deelnemer "volgen" en daarmee automatisch alle nieuwe posts van die deelnemer ontvangen. U kan ook de publieke ruimte volgen waar uiteraard veel meer posts te zien zijn. De deelnemers hebben profielen en kunnen ook privévideo’s sturen naar mekaar.
Want, het gaat hier over video, niet over tekst, en dat maakt toch een heel verschil. Met een knop "post a video" kan u een video posten die u op een ander netwerk heeft staan of op uw eigen harde schijf, of u kan de webcam activeren. Geen paniek: er is de mogelijkheid opnames die u toch niet zo geslaagd vindt, weg te gooien en opnieuw te beginnen. Het posten van uw videobericht gaat heel snel.
Het maakt toch wel een verschil in antwoord op uw bericht plots iemand van Seattle te zien en te horen in plaats van enkel een tekstje terug te krijgen. Er wordt over specifieke thema’s gepraat (in zogeheten ‘threads’) of deelnemers posten een losse video.
Dit vergt wel een wat andere instelling dan op klassieke blogs of forums.
Bij tekstomgevingen is het beleefd toch minstens te overlopen wat voor reacties er al binnengelopen zijn, om niet in herhaling te vallen en om rekening te houden met eerdere argumenten. Bij een videothread is dat moeilijk: zelfs al zou iedereen zich beperken tot maximaal een minuut video (niet dus), dan zou een populaire thread met pakweg een vijftigtal reacties al direct teveel tijd vergen.
Seesmic moest Seesmic niet zijn moest hierover geen gemeenschapsdiscussie zijn ontstaan. Conclusie: eigenlijk is Seesmic zoals een café. U komt binnen en een paar vrienden zijn al een tijdje aan het discussiëren over een thema. U vraagt dan ook niet om exhaustief te herhalen wat eerder al is gezegd, maar u gooit zich waarschijnlijk in de discussie. Voor Seesmic is het net zo.
Er doet zich nog een ander fenomeen voor: dat van de (h)erkenning. Na een tijdje weet u wie er ongeveer dezelfde interesses deelt. U begint ook de stijl van de andere deelnemers te kennen, en zij beginnen u te kennen. Ook dit is net zoals in een club of een Kamer van Koophandel bv. die regelmatige bijeenkomsten organiseert. U weet dat het systeem werkt wanneer anderen u contacteren niet omwille van een bepaald thema, maar gewoon uit persoonlijke interesse.
Hier ziet u een voorstelling door Le Meur zelf op DEMO 2008:
Le Meur kon zijn droom van "video-conversaties" blijkbaar niet waarmaken in Frankrijk en vestigde zijn bedrijfje in San Francisco. Hij kreeg er steun van durfkapitalisten. Op 3 april kondigde Seesmic de overname aan van Twhirl, een Twitter client gebaseerd op Adobe AIR.
Roland Legrand